เมื่อคุณเหน็ดเหนื่อยกับการรอคอย

พึงระลึกถึงสิ่งที่คุณเป็นเมื่อแรกเชื่อ จงทำตามนั้น แล้วกลับไปสู่ความรักดั้งเดิม

การรอคอยเป็นเรื่องยาก ผมรู้ว่าพวกคุณส่วนใหญ่ให้ความสนใจกับเหตุการณ์เป็นไปของโลกอย่างใกล้ชิด คุณเห็นความขัดแย้งระหว่างอิหร่านและอิสราเอล และมันทำให้คุณสงสัยว่า “ใกล้จะเกิดแรปเจอร์แล้วหรือยัง”

คุณเห็นรัสเซียรุกรานยูเครน ความเศร้าโศกและความทุกข์ทรมานทำให้คุณใจแตกสลาย และแม้ว่าคุณยังรู้สึกมีความหวังเล็กน้อย แต่คุณก็สงสัยว่า “ใกล้จะเกิดแรปเจอร์แล้วใช่ไหม”

คุณได้ยินข่าวเกี่ยวกับอัตราเงินเฟ้อ การทุจริต ความรุนแรงและการขาดแคลนอาหาร ปัญหาทั้งหมดในโลกปัจจุบัน สิ่งเหล่านี้จะต้องเป็นการเจ็บท้องคลอดอย่างที่พระเยซูทรงตรัสไว้ คุณสงสัยว่า “ใกล้จะเกิดแรปเจอร์แล้วจริงๆใช่ไหม”

ผมก็คิดเหมือนกับคุณ ผมเองก็มีคำถามแบบนี้เหมือนกัน แต่อย่างไรก็ตาม เราก็ยังคงต้องรอคอยต่อไป

บางครั้ง การที่จะรักษาไฟ หรือความเชื่อที่ร้อนรนนั้นเป็นเรื่องที่ยากมาก เมื่อเหตุการณ์ที่คุณคาดหวังว่าจะเกิดขึ้นอย่างการถูกรับขึ้นไปหรือแรปเจอร์นั้น ยังไม่เกิดขึ้นเสียที

เมื่อไม่กี่สัปดาห์หรือหลายเดือนก่อน คุณมีความเชื่อที่ร้อนแรงมาก มาถึงวันนี้ไฟแห่งความเชื่อดูเหมือนจะมอดดับลงเรื่อยๆ เปลวไฟดูเหมือน จะเล็กลงเรื่อยๆ ผมเข้าใจสิ่งนี้ดี

ลองมองดูคริสตจักรในเมืองเอเฟซัส

ในศตวรรษแรก พระเยซูทรงมีข้อความถึงคริสตจักรในเมืองเอเฟซัส คนเหล่านี้คือผู้เชื่อที่ได้รับจดหมายจากอัครทูตเปาโลที่เขียนถึงชาวเอเฟซัส อ.เปาโลเขียนว่า ชาวเมืองเอเฟซัสมี “ศรัทธาในองค์พระเยซูเจ้าที่ยิ่งใหญ่” และมีความรักต่อคนของพระเจ้าอย่างน่าชื่นชม ท่านสอนและเตือนให้พวกเขาเห็นความสำคัญของการใช้ชีวิตที่แตกต่างจากวัฒนธรรมดั้งเดิมของเมืองนั้น 

เมืองเอเฟซัสเป็นเมืองที่อ.เปาโลบรรยายไว้ว่า พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ช่วยให้พวกเรารู้ซึ้งถึงความรักของพระคริสต์ ในความกว้าง ความยาว ความสูง และความลึกของความรักนั้น เปรียบเหมือนกับความสัมพันธ์ของพระคริสต์ต่อคริสตจักร เป็นภาพของการแต่งงาน รวมถึง อ.เปาโลยังสอนที่เมืองนี้ในเรื่อง “การสวมยุทธภัณฑ์ทั้งชุดของพระเจ้า”  นี่ถือเป็นหนังสือพระธรรมในพันธสัญญาใหม่เล่มโปรดเล่มหนึ่งของผมเลยทีเดียว

แต่เมื่อพระเยซูตรัสถึงคริสตจักรเอเฟซัส ในวิวรณ์บทที่ 2 ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะหลงทางเสียแล้ว: 

“เรารู้จักความประพฤติของเจ้า รู้เรื่องการตรากตรำและความทรหดอดทนของเจ้า และรู้ว่าเจ้าไม่ยอมทนต่อพวกคนชั่ว เจ้าทดสอบพวกที่อ้างตัวว่าเป็นอัครทูต แต่ไม่ได้เป็น และเจ้าก็พบว่าพวกเขาโกหก เรารู้ว่าพวกเจ้ามีความทรหดอดทน และยอมทนเพราะนามของเรา และไม่ได้อ่อนระอา แต่เรามีข้อที่จะต่อว่าเจ้าบ้าง คือว่าเจ้าละทิ้งความรักครั้งแรกของเจ้า เพราะฉะนั้นจงระลึกถึงสภาพเดิมที่เจ้าตกลงมาแล้วนั้น จงกลับใจใหม่และทำตามที่ประพฤติในตอนแรก มิฉะนั้นเราจะมาหาเจ้า และจะย้ายคันประทีปของเจ้าออกจากที่ของมัน นอกจากว่าเจ้าจะกลับใจใหม่” —วิวรณ์ 2:2-5

พวกเขามุ่งมั่นรับใช้พระเจ้าอย่างทรหดอดทน พวกเขาบากบั่นพากเพียร พวกเขาทำงานของพระเจ้าอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขากับพระองค์กลับไม่เป็นเหมือนเดิม พวกเขาเริ่มร่วงหล่นจากความรักดั้งเดิมที่เคยมี

พระเยซูจึงทรงประทานแผนการเพื่อฟื้นฟูความสัมพันธ์และความรักดั้งเดิมแก่พวกเขา ดังนี้ว่า “จงระลึกถึงความสัมพันธ์เมื่อครั้งแรกเชื่อ จงกลับใจใหม่ และกลับไปสู่ความรักดั้งเดิมนั้น”

ความรักคือการกระทำ

ในทุกความสัมพันธ์แรกเริ่มของมนุษย์ จะมีความหลงใหลในกันและกันไหลท่วมในความสัมพันธ์นั้น สิ่งนี้เกิดขึ้นในชีวิตสมรส เกิดขึ้นในอาชีพการงาน และแน่นอน ย่อมเกิดขึ้นในความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพระเจ้าด้วย

คริสเตียนผู้เชื่อใหม่มักจะมีความร้อนรนกระตือรือร้น นั่นคือช่วงเวลาที่ความสัมพันธ์ของเรากับพระเจ้าสดใหม่และเข้มแข็ง เราเต็มใจจะทำแทบทุกอย่างเพื่อรับใช้พระคริสต์ เราจะใช้ทุกๆโอกาสที่เป็นไปได้เพื่อจะแสวงหาพระเจ้า

ถึงกระนั้น เมื่อเวลาผ่านไป กลับมีสิ่งอื่นเริ่มเข้ามาแย่งความสนใจของเราไป แทนที่เราจะหลบเลี่ยง กลับเริ่มยอมแพ้ต่อแรงยื้อแย่งเหล่านั้น ในไม่ช้าเราก็พบว่าตัวเองไม่ได้กระตือรือร้นในการเข้าหาพระเจ้าอีกต่อไป

นี่ไม่ใช่เพียงมาตรวัดถึงระดับความเติบโตฝ่ายจิตวิญญาณเท่านั้น แต่พระเยซูทรงเรียกสิ่งนี้ว่าเป็นความบาป แห่งการ “สูญเสียความรักดั้งเดิมที่มีต่อพระองค์” ไป และเหตุผลที่เราสูญเสียความรักดั้งเดิมนั้นก็เป็นเพราะเราหยุดที่จะสร้างความสัมพันธ์กับพระองค์

แล้วทางออกคืออะไร? พระเยซูไม่ได้บอกให้เราพยายามสร้างอารมณ์เก่าๆ ขึ้นมาเพื่อฟื้นฟูความสัมพันธ์ ราวกับว่าเราสามารถหรี่ตาและพยายามจะตื่นเต้นหรือหลงใหลมากขึ้นได้ เพราะพระองค์ทรงรู้ว่าอารมณ์ไม่ใช่แก่นแท้ของความรัก

คำว่า “ความรัก” ในภาษากรีก ที่ถูกใช้บ่อยที่สุดในพันธสัญญาใหม่ คือคำว่า agape (อากาเป้) ซึ่งหมายความว่า “ความมุ่งมั่นที่จะทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อคนอื่นโดยไม่คำนึงถึงอารมณ์ความรู้สึก”  ความรักที่แข็งแกร่งที่สุดไม่ใช่ความรู้สึก แต่คือการกระทำ รักแท้คือการทำตามคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้

ความรู้สึกเป็นเรื่องดีงาม แต่ไม่ใช่สิ่งที่เชื่อถือได้ ความรู้สึกเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา แต่ความถูกผิดนั้นไม่เปลี่ยน พระพรและความมั่นคงในจิตใจจะเกิดขึ้นเมื่อเราตัดสินใจทำสิ่งที่ถูกต้อง โดยไม่คำนึงถึงความรู้สึกของเรา

นี่คือเหตุผลว่าทำไมพระเยซูจึงทรงบัญชาให้ชาวเมืองเอเฟซัสระลึกถึงความประพฤติแรกเริ่มของพวกเขา ในขณะที่พวกเขามีความรักที่ร้อนแรงต่อพระองค์ พระองค์ไม่ได้บอกให้พวกเขาระลึกถึงความรู้สึกแรกเริ่ม แต่พระองค์ต้องการให้พวกเขาระลึกถึงการกระทำแรกเริ่มที่พวกเขาทำเพื่อพระองค์

“เพราะฉะนั้นจงระลึกถึงสภาพเดิมที่เจ้าตกลงมาแล้วนั้น จงกลับใจใหม่และทำตามที่ประพฤติในตอนแรก(วิวรณ์ 2:5)

ทำงานขององค์ผู้พระผู้เป็นเจ้าให้บริบูรณ์อยู่เสมอ

เราจะนำมาปฏิบัติอย่างไรในช่วงเวลาวาระสุดท้าย ผมรู้ว่ามีพวกคุณมากมายที่เฝ้ารอคอยอย่างอดทน อย่างคาดหวัง โดยเฉพาะสำหรับเหตุการณ์แรปเจอร์นั้น เพราะมีเหตุการณ์คำพยากรณ์มากมายที่กำลังสำเร็จเป็นจริงในช่วงชีวิตของเรา คุณอยู่ในความคาดหวังมานานมาก และคุณเริ่มจะรู้สึกหมดไฟเข้าให้แล้ว คุณอาจรู้สึกผิดหวัง และอาจรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับการรอคอย

คุณไม่ได้สูญเสียศรัทธาหรือความรักที่มีต่อพระเจ้า แต่บางทีคุณอาจจะสูญเสียความหวังในชีวิตของคุณไป

เช่นเดียวกับคริสตจักรที่เมืองเอเฟซัส คุณยังอดทนรอคอย แต่ความรู้สึกตื่นเต้น และความกระตือรือร้นเกี่ยวกับอนาคตเริ่มจางหายไป ความรู้สึกรีบเร่ง และความปรารถนาที่จะประกาศข่าวประเสริฐของพระเยซูลดน้อยลง

ในหนังสือวิวรณ์ พระเยซูทรงให้คำแนะนำแก่เราในการจุดประกายไฟขึ้นใหม่อีกครั้งและกลับสู่ความรักดั้งเดิมของเรา คือให้ระลึกถึงสิ่งที่เราเคยทำเมื่อครั้งที่ความหลงใหลในพระเจ้านั้นกำลังลุกโชติช่วงที่สุดในชีวิต

เราเคยอ่านพระคัมภีร์ขนาดไหน

เราเคยอธิษฐานมากขนาดไหน

เราเคยบอกเล่าเรื่องราวของพระเยซูแก่ผู้อื่นขนาดไหน

เราศึกษาพระคำ เราสามัคคีธรรมกับเพื่อนๆและครอบครัว เราร่วมรับใช้กับคริสตจักรในชุมชนของเรา เรามีความหวังกับอนาคตที่กำลังรอเราอยู่ขนาดไหน

เมื่อความรู้สึกของคุณเริ่มเปลี่ยนไป ความตื่นเต้นร้อนรนเริ่มลดถอยลง พระเยซูตรัสว่า วิธีที่ดีที่สุดในการทำให้พวกเขากลับมาคือการระลึกถึงความรักดั้งเดิม และแนวการกระทำเมื่อครั้งแรกเริ่มมาเชื่อ

ลองคิดถึงภาพในวันนั้น จงระลึกแล้วมองย้อนกลับไปยัง ภาพการแสดงออกเหล่านั้น และเริ่มต้นทำสิ่งเหล่านั้นอีกครั้ง นี่คือสิ่งที่พระเยซูบอกให้เราทำ

อ.เปาโลได้สะท้อนคำสอนนั้นที่พระเยซูตรัสในจดหมายอีกฉบับหนึ่งของท่าน คือจดหมายฉบับแรกที่ส่งไปยังคริสตจักรโครินธ์ หลังจากแบ่งปันคำสอน เกี่ยวกับแรปเจอร์และแตรครั้งสุดท้าย ท่านได้เขียนถ้อยคำให้กำลังใจเหล่านี้:

ฉะนั้นพี่น้องที่รักของข้าพเจ้า จงมั่นคงอยู่ อย่าหวั่นไหว จงทำงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้บริบูรณ์ทุกเวลา ท่านทั้งหลายพึงรู้ว่า ในองค์พระผู้เป็นเจ้า การตรากตรำของท่านจะไม่ไร้ประโยชน์—1 โครินธ์ 15:58

ผมขอย้ำอีกครั้งว่า ให้เราทำงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าต่อไป ให้เรายืนหยัด ให้เราเชื่อฟังต่อไป อย่าปล่อยให้โลกหรือความเป็นไปของโลกทำให้เราหมดไฟ

อดทนและบากบั่นเสมอ

แรปเจอร์ยังคงเป็นเหตุการณ์ในคำพยากรณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ เรายังคงอยู่ในฤดูแห่งวาระสุดท้าย โลกของเราเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยน เหตุการณ์ต่างๆของโลกยังสำแดงให้เราเห็นอย่างต่อเนื่อง ความโกลาหล ความรุนแรง และการกบฏของมนุษย์มีแนวโน้มจะเลวร้ายลงเรื่อยๆ

ถึงอย่างไรก็ตาม พระเจ้ายังทรงควบคุมอยู่ พระเจ้ายังคงสัตย์ซื่อ พระเจ้ายังคงขอให้เราพากเพียร บากบั่นและรอคอยอย่างอดทน วางใจในเวลาของพระเจ้าและเชื่อใจพระองค์ พระสัญญาจะเป็นจริงแน่นอน เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลานั้น 

จงอย่าสิ้นหวัง แต่กลับไปสู่ความรักดั้งเดิมของคุณและจำไว้ว่าการตรากตรำของคุณจะไม่ไร้ประโยชน์

แปลจากบทความของ อ.จิมมี่ อีแวนส์ 

—-

ขอพระเจ้าอวยพรทุกท่านที่ได้ยินได้ฟัง

Facebook 👉 https://www.facebook.com/SatunAssembly.org
Website 👉 https://satunassembly.com/
กดติดตามช่องยูทูป👉 https://www.youtube.com/channel/UCuP5nVwcsjHAnZTOAJ7WOTg?sub_confirmation=1

ขอพระเจ้าอวยพระพรท่านที่มีส่วนในพันธกิจที่ขับเคลื่อนโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์

http://www.SatunAssembly.com ::
พระเยซูจอมกษัตริย์ โปรดเสด็จกลับมา
Even so come King Jesus!